Spittelberg
1525’ten itibaren
Eski banliyö Spittelberg, Viyana’nın en ilginç yerleşim yerlerinden biridir. Tarihi, yüzlerce yıla geriye uzanır. Ortaçağda bu bölge otlakken daha sonra şarap bahçeleri ortaya çıkmıştır.
1525 yılında şehrin temelleri atılmış ve 1568 yılında ilk sekiz ev inşa edilmiştir. Burası, Spittelberg’in bilinen en eski yerleşim alanıdır.
1675 yılında Kirchberg’den Christoph Sigmund Freiherr arazileri satın aldı ve son derece dar olan parselleri (bir kulaç kare = 1,90 x 1,90 m) yıllık 1 Gulden karşılığında yeni yerleşimcilere kiralamaya başladı. Oturanlar, ağırlıklı olarak çevredeki tarım işletmelerinde zor koşullar altında çalışmak zorunda olan Hırvatlardı.
1692 yılında Kirchberg’in mirasçıları arazileri tekrar satın aldı. Bu küçük alanda 120 ev inşa edildi.
Maalesef, Spittelberg’in yüksek rakımı şehrin bombalanması için iyi bir mevzi olarak da uygundu. Bundan Türkler ve çok sayıda düşman da faydalandı. Evler, savaşlar nedeniyle harap edildi ve her şey yandı. Çok sayıda insan da öldü. Yeni insan toplulukları buraya göç etti. Bunlar, Spittelberg’de sanatçılar, heykeltıraşlar, ressamlar, müzisyenler ve kartonpiyer ustaları gibi zanaatkarlar ve işletmecilerdi. Küçük atölyeler oluştu, bira ve şarap mahzenleri her evde vardı. Hicivli şarkılarıyla müzisyenler ve dans eden „biracılar“ şehre hayat katıyorlardı. Herkes, şehrin ve gizli polisin onlara tanıdığı yeni özgürlüğü sevdi. Bu insanlar, abartılı yazarlar nedeniyle neredeyse sınırların ötesine geçen kötü bir üne sahip neşeli bir toplumdu. Kısa süre sonra, neşelenmek ve oyalanmak için asiller, devlet görevlileri ve memurlar da şehre geldi. Genç kızlar ve meyhaneciler için her şey çok güzeldi.
19. yüzyılın sonunda Spittelberg’te her şey kötüye gitti. Birinci dünya savaşının başlamasına kadar devam eden bir tür fahişelik sektörü gelişti. Daha sonra esnaflık tamamen yok oldu ve Spittelberg uykuya geçti.
İkinci dünya savaşından sonra, Spittelberg’de ağırlıklı olarak yaşlılar ve yabancı işçiler yaşıyordu. 70’li yıllarda, Spittelberg’i Kirchengasse’ye kadar yeniden düzenleme fikri ortaya atıldı. Herkes bunu kabul etti, hatta bölge temsilcileri ve belediye de bu fikir üzerinde anlaştı. İlk kez vatandaşlar da aktif oluyordu. İlk başta küçük bir mimarlar, anıt bakım uzmanları ve vizyon sahibi insanlardan oluşan küçük bir grup, burada büyük bir kültür varlığının imha edilmesi gerektiğini fark etti. Bunun sonucunda ilk “Spittelberg’i kurtarın” sivil girişimi oluştu. Viyana yönetimi yenileme kararı aldı ve restore etmek amacıyla bazı evleri satın aldı.
1973’te, alan, koruma bölgesi olarak ilan edildi. Bu sayede, şehrin içindeki bu çekici “köy”ün korunması sağlandı.
